เดินเที่ยวดูบ้านเรือนคนญี่ปุ่น

ฝนฟ้าไม่เป็นใจแต่ไม่เป็นอุปสรรคในการเดินเที่ยว ถือคติว่าฝนตกเรื่องของธรรมชาติเราก็แค่เตรียมตัวเราให้พร้อมก็ไม่เห็นมีปัญหาตรงไหน ตกลงว่าวันนี้ทั้งวันมีแต่ฝนปรอยๆ หยุดๆ และไม่มีแสงแดดให้เห็นเลย ตามมาด้วยความหนาวเย็นต้องเดินกอดอกมั่งหรือมือซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงมั่งเสื้อมั่งสลับกันไป ยังดีที่ไม่ต้องกลัวลื่น เจอพื้นดินแฉะๆเล่ะๆไม่มี เส้นทางลาดยางหมดทุกซอกซอย

เพราะยังต้องการเจาะเดินดูวิถีชาวบ้านแบบถึงบันไดหน้ากันเลย จะสังเกตุเห็นว่าถนนเปียกมีน้ำฝนไหลตามทางตลอด รองเท้าเริ่มจะมีน้ำซึมเข้ามาบ้างแล้วล่ะ

เข้ามาในชุมชนบ้านเรือนของเขาแล้ว คือยืนดูเฉพาะหน้าบ้านไม่ว่าบ้านหลังไหนจะเห็นต้นไม้ดอกไม้สวยๆเสมอ สวนไม้ดอกไม้ประดับจัดแต่งไม่ซ้ำกันเลย ถนนก็ว่างๆ นานๆ จึงจะมีรถราวิ่งมาที นั่นแน้..เห็นนักเรียนเดินกลับบ้านแล้ว ๒ คน สงสัยคงบ่าย ๓ โมงกว่าแล้วสิ เรายังตะลอนๆ แอบดูบ้านโน้นบ้านนี้อยู่เลย

เช่นเคย ไม่เห็นมีเด็ก ๆ มาวิ่งเล่นเหมือนบ้านเราเลย ผู้คนในบริเวณบ้านหาไม่เจอ เอ..พวกเค้ากำลังทำอะไรกันที่ไหน และกำลังทำอะไรอยู่อยากรู้จริงๆ เดินมาเจอร้านขายเสื้อผ้าร้านหนึ่ง ตามภาพบนเห็นมีเสื้อแบบสวยๆ โชว์อยู่จึงได้เข้าไปดู มีเสื้อผ้าแบบเก๋ น่ารัก ราคาก็แพงเอาการอยู่ตามคุณภาพของสินค้าอ่ะน่ะ

เดินตามแผนที่ที่ได้มาจากร้านขนมและกาแฟที่นั่งกินช่วงบ่ายๆมาเรื่อยๆ สุดท้ายก็มาโผล่เอาในตัวเมืองเลย ลืมไปแล้วว่ามีกี่แยก ก่อนจะเดินจากออกไปตรงนี้เป็นหัวมุมพอดี เป็นที่วางขายต้นไม้ประดับไม้ดอก เลยแอ็กเก็บภาพไว้ตามระเบียบ เผื่อเป็นไอเดียมาจัดที่บ้านบ้าง จึงถ่ายภาพเหล่านี้ไว้เยอะมาก 

ในภาพเห็นอยู่ข้างโน้น KINOKUNIYA(คิโนะคุนิยะ) คือร้านหนังสือสัญชาติญี่ปุ่นที่มีสาขาทั่วประเทศญี่ปุ่นกว่า 70 สาขา และ 25 สาขาทั่วโลกรวมทั้งที่เมืองไทยเราด้วย แต่คงไม่มีเวลาเข้าไปเดินดูแล้ว เพราะช่วง ๖ โมงเย็นเรามีนัดไว้กับคนญี่ปุ่น ๒ คนและชาวอเมริกันอีก ๑ คน

เริ่มเห็นเมืองแล้วยังพากันยืนเก็บภาพบรรยากาศอยู่อีก ในเมืองก็ยังมีการอนุรักษ์รถลากแบบญี่ปุ่นโบราณด้วย ให้บริการนักท่องเที่ยวซึ่งก็เป็นอาชีพหนึ่งของที่นี่ คนลากรถนี้มีทั้งผู้หญิงและชาย แต่ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย สังเกตุว่าในระหว่างทำหน้าที่ลากรถไปนั้น ขณะลากรถไปนั้นจะเป็นลักษณะกึ่งเดินกึ่งวิ่ง คนลากจะพูดอะไรก็ฟังไม่ออก เสียงออกจะดังๆ พูดไปเรื่อย ๆ หากเดาน่าจะเป็นการอธิบายสถานที่ท่องเที่ยวให้คนนั่งรถลากฟังก็ได้
สุดท้ายของโพสนี้ เดินมาก กินมากเพิ่มพลังด้วยน้ำนานาชนิดที่ตู้หยอดเหรียญหน้าสถานีรถไฟฟ้านั่นแหละ  ตามด้วยหลอดเหรียญซื้อตั๋วรถไฟกลับ และยืนเต๊ะท่าหน่อยก่อนเข้าไปภายในสถานี

กาแฟร้อนยามบ่าย

ช่วงหลังเที่ยงเรายังคงใช้วิธีเดินเที่ยวกันต่อตามถนนเส้นทาง บ้านเรือนไปเรื่อยๆ ระหว่างที่แวะเข้าห้องน้ำทางเข้าวัดอะไรสักอย่าง  เห็นกลุ่มนักเรียนกลุ่มใหญ่กำลังกลับจากเที่ยวข้างบน ซึ่งน่าจะเป็นวัดแต่เราไม่ขึ้นไป

พอดีว่าเหลี่ยวมองไปอีกทางแยกหนึ่ง รู้สึกว่าสวยดี มีไม้ดอกไม้ประดับทางเดินเข้าไป จึงตัดสินใจเดินเข้าดูด้วยความสงสัย อ้าว..เป็นร้านขายพวกขนมญี่ปุ่นต่างๆ กับชา กาแฟ มีที่นั่งด้วย บ๊ะนี่มันก็บ่ายแล้วน่ะ หากได้กาแฟร้อนๆ สักแก้วน่าจะดีทีแท้ งั้นก็ต้องชิมเล้ย..

เราเพียงสั่งขนมปังมากิน ๒ ที่และกาแฟร้อน ๑ ถ้วย ขนมอร่อยดีรวมทั้งกาแฟหมดไปอย่างรวดเร็ว ช่วยไล่ความหนาวเย็นได้ดีทีเทียว

กินเสร็จเลยถือโอกาสถามเส้นทางเดินเที่ยวต่อซะเลย ชื่นชมในอัธยาศัยไมตรีที่ดีกลัวเราจะหลงเจ้าของร้านไปหยิบแผนที่มาให้อีก ก็คุ้มค่าเส้นทางเดินผ่านหมู่บ้านที่เงียบเหงาผู้คน  แต่เรื่องความสะอาดและความสวยงามยังเหมือนเดิม

มื้อเที่ยงริมทาง

ช่วงออกจากพิพิธภัณฑ์แมว Kita-Kamakura Museum ประมาณ ๑๑ โมง เราเดินเท้าต่อไปตามริมถนนตามเส้นสีขาวนั่นแหละ ด้วยสภาพอากาศสลืมๆ มีฝนปรอยปรายเป็นละอองเล็กๆ เพิ่มความหนาวเย็นขึ้นมาอีก
ช่วงนี้สังเกตุว่ามีร้านขายอาหารริมถนนค่อนข้างถี่และมีร้านออกแบบสวยๆ น่ารักด้วย ทำให้อยากเข้าไปนั่งดูภายในร้านซะแล้ว

 อันดับแรกต้องมองหาอาหารที่อยากจะกินมื้อเที่ยงกันก่อน เอาแบบง่ายๆและเร็วๆ เป็นดีที่สุด นั่นแน่ะเจอแล้ว  ข้าวปั้นสวยๆ เหมือนข้าวเหนียวดำบ้านเราเลย นึกอยากแล้วสิ

นี่เราซื้อกินเพราะมันสวยหรืออย่างไร เอาล่ะตกลงซื้อแล้วแต่ไม่นั่งกินร้านนี้ เราเดินไปอีกร้านหนึ่งเห็นสวยดี ถามเจ้าของร้านว่า  เราจะไปนั่งกินในร้านเค้าได้มั้ย โชคดีเจ้าของร้านไม่ว่ากลับเชิญเราเข้าไปนั่งซะอีก แต่เผอิญว่าภาพถ่ายหน้าร้านที่ได้มันไม่เต็มหน้าดีเท่าไหร่  เพราะอยู่ติดถนน จะออกไปยืนถ่ายกลางถนนก็กระไรอยู่ ได้แค่นี้ก็พอใจ

ดูภาพหน้าร้านกับบรรยากาศภายในร้าน แถมเจ้าของร้านใจดี แต่เราก็ไปสั่งอาหารเพิ่มและพวกซุปมากินกันแก้หนาวด้วย

หน้าร้าน

ภายในร้าน

ข้าวปั้นที่ซื้อมาจากอีกร้านหนึ่งห่อซะสวยเลย สั่งอาหารเพิ่มที่ร้านนี้อีกเพราะข้าวปั้นที่ซื้อมาคงไม่อิ่มแน่ ช่วงนี้ใช้พลังงานในการเดินเยอะ ถึงจะเดินมากแต่ก็ไม่เหนื่อยน่ะคงเป็นเพราะอากาศไม่ร้อนเหมือนบ้านเรา
มื้อเที่ยงพวกเราอิ่มกันแล้ว พร้อมเดินทางต่อ...เดินออกมาหน่อยเดียวเจอห้องน้ำสาธารณะต้องขอแวะเข้าไปดูหน่อยว่าสะอาดมั้ย ห้องน้ำในญี่ปุ่นนี่สะดวกมากเลยครับ มีทุกทีหากว่าเราจะออกเที่ยวตอนเช้าๆของวัน ไม่ต้องรอเข้าห้องน้ำที่โรงแรมก็ได้ เดินทางออกมาใช้ข้างนอกได้เลยไม่ต้องเสียเวลาด้วย ทั้งข้างทางและยิ่งในสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินแล้วมีเพียบ สะอาดกว้างขวางใหญ่โต

คนรักแมวแวะ Kita Kamakura Museum

จากวัด Zen Engaku-ji แม้จะยังเดินดูไม่ทั่วบริเวณเพราะเวลาค่อนข้างน้อย เราก็ออกเดินทางต่อมาที่ Kita Kamakura Museum เป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับแมว ในนี้จะมีวัตถุสิ่งของทั้งหมดจะเกี่ยวกับแมวทั้งสิ้น รวมทั้งรูปปั้น รูปหล่อ รูปภาพ ภาพเขียนเป็นแมวทั้งหมด
พิพิธภัณฑ์นี้น่าจะเป็นของเอกชน เพราะสังเกตุการบริหาร การบริการมีเพียงพ่อลูกสองคนเท่านั้น ตัวอาคารเป็นบ้านแบบโบราณทำด้วยไม้ทั้งหมด ดูขรึมๆ ตกแต่งสวยงามด้วยสัญลักษณ์แมว มีแสงไฟฟ้าส่องสาดสร้างความสวยงามยิ่งนัก
มีห้องจำหน่ายสินค้าที่เกี่ยวข้องกับแมวจำหน่ายให้กับคนที่รักแมวด้วย สินค้าเหล่านี้มีราคาตั้งแต่ไม่กี่เยนไปจนถึงแพงมากๆทีเดียว สินค้าที่ราคาพอซื้อได้ เช่น ผ้าเช็ดหน้า ตุ๊กตาแมว ถ้วย แก้วต่างๆ เป็นต้น 
บริเวณภายนอกตัวอาคารมีสวน มีต้นไม้ ดอกไม้สวยๆ ให้เก็บภาพ ช่วงที่เรากำลังจะออกไป เจ้าของซึ่งเป็นลูกสาวได้ออกมาบอกกับพวกเราว่า อยากให้เราเดินไปดูต้นไม้และดอกไม้ที่ด้านหลังอาคาร ซึ่งเราก็ไม่ปฎิเสธที่จะไปชมตามนั้น....